Mijn carriereswitch naar rijinstructeur

Ik heb warme herinneringen aan de tijd dat ik als jonge snotneus van achttien jaar in een leswagen rondreed om mijn rijbewijs te halen. Mijn rijinstructeur was een hele sympathieke vent, die zeer luid Adele meezong als zij op de radio was. Als ik een fout maakte kon hij echter ook des duivels worden. Dan trapte hij hard op de rem en schold me de huid vol. Gelukkig had ik al snel door dat hij dit met een knipoog bedoelde. Hij was nooit echt boos. Ik was een gemiddelde leerling en zat ongeveer 30 lesuren bij hem in de auto. Het bijzondere was dat we in die periode een goede band opbouwde. Toen ik was geslaagd voor mijn schoolexamen, belde ik zelfs als eerste mijn rijlesinstructeur om hem het heuglijke nieuws te vertellen. Tijdens al die uren in de auto hadden we veel gepraat over de schoolexamens die ik soms verknalde en soms met de hakken over de sloot haalde. Je moet toch wat in al die uren samen in de auto. Zo ontstond er zonder dat ik het doorhad een soort vriendschap tussen de achttienjarige snotneus en de vijftig-jarige rijinstructeur.

Een netelige situatie

Toen ik mijn rijbewijs had gehaald, verwaterde het contact. Heel af en toe zag ik zijn lesauto door het dorp rijden. Dan drukte hij hard op de rem bij zijn verschrikte leerling en ouwehoerden we vluchting even over hoe het met ons ging. Al vrij snel daarna vertrok ik echter uit mijn geboortedorp om te studeren in de grote stad. Inmiddels heb ik de beste man al 15 jaar niet meer gezien. Ik moest echter weer aan hem denken toen ik onlangs mijn baan verloor door de Corona-crisis. Op zoek naar een carriereswitch dacht ik: Rijinstructeur worden, is dat niet iets voor mij?

De leerling wordt de meester

Ik ging op zoek naar een opleiding om rijinstructeur te worden en tot mijn verrassing zag ik dat dit best eenvoudig is. De opleiding gaat ondanks de lockdown gewoon door, waardoor ik meteen aan de slag kon. Na een aantal lessen en een stage van veertig uur kreeg ik recentelijk mijn certificaat als rijinstructeur overhandigd. Afgelopen week heb ik mijn eerste les al gegeven voor een rijschool in mijn geboortedorp. Ik hoop nu heel erg dat ik mijn oude rijinstructeur nog eens tegenkom op de weg. Volgens mijn berekeningen is hij rond de pensioengerechtigde leeftijd, maar misschien kan het nog net. Een laatste ontmoeting, voordat de oude leeuw de steppe verlaat en de jongvolwassen welp de nieuwe heerser is! Dat zou mooi zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *